Η δεύτερη φετινή τους αναμέτρηση, πριν από λίγες ημέρες στην Ουψάλα και στο «Mondo Classic», βρήκε τον Ντουπλάντις να ξεπερνά τα 6.31μ., για το 15ο παγκόσμιο ρεκόρ στην καριέρα του. Αν υπάρχει κάποιος που μπορεί να τον απειλήσει να μην κατακτήσει τον τέταρτο διαδοχικό του τίτλο, είναι ο Εμμανουήλ Καραλής ο οποίος προέρχεται από τα 6.17 (!) του Φεβρουαρίου.
Σε συνέντευξή του στη repubblica.it μετά τον αγώνα του στην Ουψάλα ο Ντουπλάντις μίλησε για τα παγκόσμια ρεκόρ, για τη βασική λεπτομέρεια, την ταχύτητά του (έχει ρεκόρ 10.37 στα 100μ.) που του δίνει την ώθηση να φθάνει σε δυσθεώρατα ύψη, αποκάλυψε τη στιγμή που τον έχει χαράξει, ενώ μίλησε και για τον Εμμανουήλ Καραλή, με τον οποίο ηλικιακά έχουν διαφορά μόλις 21 ημερών.
Αναλυτικά: «Το πρώτο μου παγκόσμιο ρεκόρ ήταν στο Τορούν, όταν πήδηξα 6.16μ., ένα εκατοστό περισσότερο από τον Ρενό (σ.σ. Λαβιλενί). Αλλά δεν θυμάμαι τίποτα, εκτός από το ότι ένιωθα καλά και ήμουν καλή φόρμα. Πρέπει να πω ότι μετά από εκατοντάδες άλματα, η μόνη καθαρή ανάμνηση που έχω είναι η πρώτη φορά που ξεπέρασα τα έξι μέτρα, το 2018 στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα στο Βερολίνο. Αυτό το συναίσθημα είναι ακόμα μαζί μου σήμερα: Ευφορία, ανάλαφρη διάθεση, ευτυχία. Δεν το έχω ξανανιώσει ποτέ, ούτε καν με το χρυσό ολυμπιακό μετάλλιο. Αυτό το ύψος άλλαξε τη ζωή μου.
Δεν θεωρώ τίποτα δεδομένο, δεν νιώθω ποτέ σίγουρος για τη νίκη και ότι θα είναι παιχνιδάκι. Στην πραγματικότητα συμβαίνει το αντίθετο, επειδή αγωνίζομαι εναντίον πολύ καλών αντιπάλων. Αλλά μου αρέσει ο ανταγωνισμός και με παρακινεί. Προσπαθώ να είμαι η καλύτερη εκδοχή του εαυτού μου, αυτός είναι ο σκοπός του αθλητισμού, να ενώνει τους ανθρώπους και να αναδεικνύει τον καλύτερό τους εαυτό.
Δεν κοιτάζω τους αριθμούς, δεν είμαι ο τύπος που κάνει υπολογισμούς. Πάντα ακολουθώ τη ροή, δεν κάθομαι να κάνω σχέδια. Και αρνούμαι ότι ήδη είχα φτάσει σε ορισμένα ύψη στην προπόνηση και μετά έκανα παγκόσμιο ρεκόρ ένα εκατοστό τη φορά, αυτό δεν είναι αλήθεια.
Τα 6.40μ. είναι εφικτά. Με νέα υλικά, άλλωστε έκανα τα 6.31μ. με πιο άκαμπτο κοντάρι, με το οποίο δεν ένιωθα άνετα πριν, επειδή δεν μπορούσα να αποκτήσω ταχύτητα. Το μυστικό ήταν να επιμηκύνω το δρομικό κομμάτι στα είκοσι δύο βήματα, κάτι που μου επέτρεπε να έχω περισσότερη ενέργεια στην απογείωση. Αυτή ακριβώς είναι η βελτίωση. Τώρα μπορώ να επιταχύνω περισσότερο και την είσοδό μου. Το τρέξιμο με ένα κοντάρι στο χέρι δεν είναι ακριβώς εύκολο, αλλά δεν ψάχνω την τελειότητα.
Ακολουθήστε τη σελίδα του metrosport.gr και στο google news
Μπείτε στην παρέα μας στο instagram
Κάντε like στη σελίδα μας στο facebook
Εγγραφείτε στο κανάλι του metrosport.gr και του Metropolis 95.5 στο youtube
Βρείτε μας και στο spotify