Δεν υπήρχε οπαδός του ΠΑΟΚ που να μην σκέφτηκε «καλά πώς αυτό το ματς τελείωσε μόνο 0-1», με το που ο Ευαγγέλου σφύριξε την λήξη του αγώνα. Η διαφορά με τον Παναθηναϊκό ήταν οφθαλμοφανής και για να μην κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλό μας, μόνο αν έχουν όρεξη για… αυτοκτονία μπορούν να αποκλειστούν στην ρεβάνς οι «ασπρόμαυροι».
Αν κανείς θελήσει να αναλύσει σοβαρά τον χθεσινό πρώτο ημιτελικό στην Λεωφόρο, ο ΠΑΟΚ είχε ένα μόνο θέμα προς επίλυση απέναντι σε αυτό τον Παναθηναϊκό. Τον όγκο του Τεττέη που, όμως, δεν φάνηκε λόγω της καλής συνεργασίας του Κεντζιόρα με τον Μιχαηλίδη και ειδικά της πολύ καλής παρουσίας που είχε ο Γιαννιτσιώτης στόπερ (μόνο σε μία, δύο φάσεις θα μπορούσε να είχε λειτουργήσει καλύτερα). Αλλωστε, ήταν και ο πολύ… αδούλευτος τρόπος που οι «πράσινοι» προσπαθούσαν να παίξουν με τον Τεττέη οι συμπαίκτες του (γεμίσματα από την άμυνα) που για μία ομάδα επιπέδου ΠΑΟΚ δεν μπορούσε να είναι πραγματικό πρόβλημα.
Ο πρώτος που κατάλαβε την ποιότητα αυτή, μάλιστα, ήταν ο ίδιος ο προπονητής του Παναθηναϊκού, ο Ράφα Μπενίτεθ (προφανώς γιατί έχει πάρα πολλές παραστάσεις από υψηλό επίπεδο στο ποδόσφαιρο) γι’ αυτό και έκανε την… παράξενη, για όσους δεν το πολυσκέφτηκαν, αλλάγή του Σφιντέρσκι με τον Τσέριν. Είχε καταλάβει το κακό που ερχότανε, ότι ο ΠΑΟΚ δεν είχε ολοκληρώσει το πρώτο ημίχρονο με 0-2, 0-3, μόνο και μόνο γιατί ο Τάισον, ο Πέλκας και Οζντόεφ ήταν επιπόλαιοι στις καθαρές ευκαιρίες που τους δόθηκαν λόγω της ικανότητας της ομάδας να βγαίνει γρήγορα και αποτελεσματικά στο τρανζίσιον όταν κλέβει την μπάλα. Γι’ αυτό και προτίμησε να «χαλάσει» το παιχνίδι με τις γιόμες και αν... προέκυπτε η μία φάση στον Τεττέη για το γκολ, είχε καλώς.
Όταν το δεύτερο μέρος άρχισε, ήταν τόσο προφανής η αλλαγή που έπρεπε να γίνει με τον Γιακουμάκη, που αυτή έφερε αποτελέσματα πριν καλά-καλά ο Κρητικός φορ μπει στον αγωνιστικό χώρο. Μία έξυπνη τοποθέτηση του σώματος από αυτές που ξέρει να κάνει ο 31χρονος επιθετικός, προκάλεσε το κακό για Ιταλό αμυντικό μαρκάρισμα του Καλάμπρια και ο «Γιάκου» δεν άφησε την ευκαιρία από το σημείο του πέναλτι να πάει χαμένη.
Κατά τα άλλα, ο
Αλαφούζος πρέπει να χτυπούσε το κεφάλι
του στον τοίχο, βλέποντας τον Μεϊτέ να
κάνει πλάκα με τους χαφ του Παναθηναϊκού
και να έχει αυτή την σταθερά τόσο
αρχοντική παρουσία στο κέντρο που
«κουμπώνει» άριστα με το γεμάτο νεύρο
παιχνίδι του Οζντόεφ που θέλει να είναι
σε διαρκή κίνηση στην διάρκεια των
αγώνων.
Το πιο σημαντικό «σημάδι» για το… νταμπλ
Κατά την προσωπική άποψή μου, πάντως, ένας οπαδός του ΠΑΟΚ που δεν χάνει παιχνίδι της ομάδας, θα πρέπει χθες να είχε εστιάσει σε ένα πολύ συγκεκριμένο στοιχείο: την ωριμότητα με την οποία έπαιξαν όλοι οι παίκτες. Το πλέον χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο Τζόντζο Κένι που έπαιζε από το 28’ με κίτρινη κάρτα και διαχειρίστηκε αυτή την συνθήκη άριστα, με δεδομένο ότι ο Παναθηναϊκός έπαιζε, πολύ συνειδητά, πολλές φορές από την πλευρά του για να προκαλέσει την αποβολή. Ο Αγγλος μπακ δεν… τσίμπησε και κατάφερε και την δουλειά του ανασταλτικά να κάνει και να μην δημιουργήσει ανησυχία ότι θα έπρεπε να αντικατασταθεί νωρίτερα. Ακόμη και οι μικροί που έπαιξαν, αρχικά ο Μύθου και στην συνέχεια και ο Χατσίδης έκαναν αυτά που απαιτούσε από εκείνους το ματς. Θυμηθείτε λίγο πριν το φινάλε το φάουλ που κέρδισε στα πλάγια ο δεύτερος στην ωραία κοφτή ντρίμπλα που έκανε και πώς ροκάνισε έτσι τον χρόνο.
Κοντολογίς, ο ΠΑΟΚ έδειξε ότι μπορεί να διαχειριστεί σημαντικά παιχνίδια χωρίς τον Κωνσταντέλια (ο Πέλκας θα άγγιζε το άριστα αν δεν είχε εκείνη την κακή εκτέλεση πάνω στον Λαφόν στο φινάλε του πρώτου μέρους) και οδεύει φουλ για τον τελικό στο Πανθεσσαλικό για να θυμηθεί μέρες του 2017.
Και για να κλείσω με το ποδόσφαιρο, να προσθέσω απλά την πολύ καλή εντύπωση που άφησε στα δικά μου μάτια ο Κοντούρης, ίσως ο μοναδικός λόγος για να βρουν κάτι θετικό χθες οι φίλοι του Παναθηναϊκού.
Νιώθει τον Μυστακίδη η ομάδα μπάσκετ και αυτό είναι χρυσάφι
Λίγες ώρες πριν τον ημιτελικό στο ποδόσφαιρο, η ομάδα μπάσκετ έκανε ένα καλό ξεμούδιασμα κόντρα στην Σπόρτινγκ Λισαβόνας, αλλά για τα αγωνιστικά συμπεράσματα θα σας παραπέμψω σε άρθρα και αναλύσεις του Γιώργου Πετρίδη που σαφέστατα έχει πολλά περισσότερα να αναφέρει, με τις γνώσεις και την εμπειρία του γύρω από τους «ασπρόμαυρους» στο συγκεκριμένο τμήμα.
Προσωπικά θα ήθελα να εστιάσω στην παρουσία σε ένα ακόμη παιχνίδι του Τέλη Μυστακίδη, της συζύγου του και ορισμένων στενών φίλων του, στο Παλατάκι.
Δεν είχε κοινοποιηθεί εκ των προτέρων αυτή η παρουσία πολύ απλά γιατί δεν συνιστά πλέον και είδηση. Ο νέος ιδιοκτήτης της ΚΑΕ είχε ξεκαθαρίσει από την πρώτη στιγμή ότι θέλει να μιλά με έργα και δεν χρειάζονται πολλά λόγια και το ότι παίκτες και προπονητής τον νιώθουν δίπλα τους είναι η απόδειξη ότι θέλει να χτίσει κάτι σε γερές βάσεις που όσο περνά ο χρόνος να γίνεται ολοένα και μεγαλύτερο. Προφανώς, ο μπασκετικός ΠΑΟΚ χρειάζεται χρόνο και δουλειά για να αποδώσει το χρήμα που ήδη έχει αρχίσει να βάζει και θα γίνει ακόμη περισσότερο ο 63χρονος δισεκατομμυριούχος, όμως, δεν πρέπει να περάσει απαρατήρητο από τον κόσμο ότι ο Μυστακίδης στέλνει το μήνυμα του πόσο ζεστά αντιμετωπίζει την ομάδα με την οποία εκφράζει το δέσιμό του με τον ΠΑΟΚ.