Σφοδρή επίθεση στη Χαλυβουργική των αδερφών Αγγελόπουλων σχετικά με δάνεια από τράπεζες αλλά και χρέη της εταιρείας εξαπέλυσε ο Δημήτρης Γιανννακόπουλος, αυξάνοντας ακόμη περισσότερο την ένταση μεταξύ των δύο πλευρών.
«Διάβαζα τώρα και γέλαγα από κάποιους λέει ότι υπάρχει μια μεθοδευμένη
προσπάθεια δική μου να μειώσω την οικογένειά τους. Μάλλον κρίνουν εξ
ιδίων τα αλλότρια. Εγώ έχω κάποιες απορίες. Έχω γράψει κάποια ερωτήματα.
Η
αλήθεια είναι ότι η πρώην διοίκηση της Εθνικής μέχρι το 2016 έδινε
ατελείωτα χρήματα στη Χαλυβουργική σε δάνεια χωρίς να δικαιολογούνται
από τις οικονομικές καταστάσεις της εταιρείας.
Και το λέω αυτό, γιατί
ξέρω πως όλες οι άλλες οι τράπεζες, δεν ανταποκρινόντουσαν στα αιτήματά
της. Άλλωστε, πάλι ακούω ότι το 2015, αυτά τα δάνεια δεν εξυπηρετούνταν.
Άρα,
λογικό να μην δίνουν οι άλλες τράπεζες. Η Εθνική, όμως, έδινε. Αληθεύει
ότι το 2018, φτάνανε τα 562 εκατομμύρια ευρώ; Το Δεκέμβριο του 2018. Τι
να πω... Εγώ ξέρω ότι... Μάλλον, αυτό δεν το ξέρω, αυτό το ρωτάω, άλλα
ξέρω πιο κάτω.
Όλα τα δάνεια τότε, οι τράπεζες, τα πουλούσανε στα FUNDS,
τα κόκκινα δάνεια, τα οποία FUNDS, το βγάλανε στην πλειστηριασμό, ακόμα
και την πρώτη κατοικία του κόσμου.
Αλλά αυτό το δάνειο, για κάποιο λόγο, δεν πήγε σε κανένα FUND. Έμεινε
στην Εθνική. Και γιατί...; Στην εποχή εκείνη, η Χαλυβουργική καταθέτει
πρόταση για τεράστιο κούρεμα, το 2017, ζητώντας κιόλας να διατηρήσει και
τον έλεγχο.
Το
2018, αλλάζοντας η διοίκηση, ο νέος Πρόεδρος, και προς τιμήν του,
αρχίζει και κινεί μια υπόθεση παγωμένη. Καταφέρνει, λοιπόν, να γίνει μια
δίκη. Τα διεκδίκησε με νόμιμο τρόπο, πήγε στη δικαιοσύνη, 6 Απριλίου
του 2021 έγινε η δίκη.
Και 21 Μαΐου, ενάμιση μήνα μετά, βγήκε και η απόφαση και η απόρριψη,
ότι δεν μπορεί να τα παρέχει αυτά η Εθνική. Για υπόθεση 400 εκατομμυρίων
ευρώ, βγήκε η απόφαση σε ενάμιση μήνα, όταν όλοι γνωρίζουμε ότι στην
Ελλάδα, πολύ πιο απλές υποθέσεις παίρνουν πολύ παραπάνω χρόνο. Το γιατί,
για πολλούς λόγους, αλλά κυρίως γιατί, υπάρχει έλλειψη λειτουργών στη
δικαιοσύνη.
Η δικαιοσύνη δεν στηρίζεται όπως θα έπρεπε. Να πάμε στο σήμερα. Α, ποιο σήμερα.
Έχει χάσει την υπόθεση η Εθνική και δεν πάει να κάνει ως οφείλει, να
ασκήσει έφεση. Προς τιμήν του πάλι, ο Διευθύνων Σύμβουλος, ήθελε να
γίνει. Για κάποιο λόγο δεν έγινε.
Το δεξί χέρι, του Διευθύνοντος
Συμβούλου της Εθνικής, όπως γράφει «το Βήμα» στις 26/07/24, ένας απλός
υπάλληλος δηλαδή, το δεξί χέρι του Διευθύνοντος Συμβούλου της Εθνικής,
ευρέθη στη λίστα των υποκλοπών. Ως θύμα, βέβαια. Γιατί άραγε ένας απλός
υπάλληλος να είναι σε αυτή τη λίστα, και ποιος το ζήτησε, μου έκανε
μεγάλη εντύπωση.
Να πάμε και στο σήμερα. Όλοι ακούμε ότι υπάρχει τεράστιο ενδιαφέρον
για την αξιοποίηση του λιμανιού της Ελευσίνας. Ως αντίβαρο, στην Cosco
και στον Πειραιά.
Το λογικό από το λογικό, ο καθένας έχει την
άποψή του. Όλες οι εγκαταστάσεις αυτές, λοιπόν, σήμερα ανήκουν στην
Εθνική. Μαζί με τις τεράστιες αξίες λειτουργίας ιδιωτικού λιμένα.
Ξανατονίζω.
Ανήκουν στην Εθνική. Όλοι, και εγώ μαζί, αναρωτιέμαι και περιμένω να δω
εάν η Εθνική θα διεκδικήσει αυτά τα χρήματα από τη Χαλυβουργική,
ζητώντας να πληρωθούν όλα τα χρέη και να συνεχίσει η Χαλυβουργική, μια
εταιρεία με ιστορική διαδρομή, να μπορέσει να συνεχίσει το έργο της.
Και
τους το εύχομαι ολόψυχα. Θα γίνει αυτό, όμως, ή θα βρεθεί ξαφνικά
κάποιος νέος επενδυτής που θα ενδιαφερθεί να τα πάρει όλα αυτά
κοψοχρονιά, ζητώντας ένα κούρεμα που, εγώ λέω, ότι μπορεί να είναι ακόμα
μεγαλύτερο από αυτό που είχαν προτείνει τότε η Χαλυβουργική στην
Εθνική;
Όπως και να έχει. Εγώ θέλω να πιστεύω ότι ζούμε σε μια
σωστή χώρα και δεν θα φτάσει αυτή η περιουσία στην όποια Χαλυβουργική Β’
Αναπτυξιακή Ομάδα.
Ίδωμεν. Υπόλοιπα ερωτήματα για ΔΕΚΟ, ΙΚΑ και τα λοιπά σε δεύτερο χρόνο.
