Είναι διαχρονικά αποδεδειγμένο ότι οι νίκες κρύβουν κάτω από το χαλί τις αδυναμίες, ακόμη και τα προβλήματα. Ο ΠΑΟΚ
προβλημάτισε στην Καρδίτσα πριν μία εβδομάδα αλλά κέρδισε και δεν άνοιξε ρουθούνι. Στη Μύκονο έχασε και ήρθε η συντέλεια του κόσμου.
➡️ Υπάρχει κανείς που δεν βλέπει ότι η ομάδα με τέσσερα νέα πρόσωπα, σε ένα rotation πια εννιά παικτών, δηλαδή αλλαγμένη κατά το ήμισυ, έχει πάψει να έχει τη χημεία που εμφάνισε στους πρώτους μήνες της σεζόν; Φυσικά και όχι.
➡️ Υπάρχει κανείς που δεν βλέπει ότι η απόφαση αλλαγής του Στέφεν Μπράουν και της εξόδου του Τόμας Ντίμσα από την εξάδα των ξένων, δεν έχει δικαιωθεί (ακόμη) από την εικόνα αρχικά της ομάδας; Φυσικά και όχι.
➡️ Υπάρχει κανείς που βλέπει, έστω και στο ελάχιστο, αυτά που προσδοκούσε όταν τον επέλεξε και τον έφερε αλλά και εξακολουθεί να προσδοκά ο ΠΑΟΚ από τον Πάτρικ Μπέβερλι; Φυσικά και όχι.
➡️ Υπάρχει κανείς που βλέπει ότι το παιχνίδι του ΠΑΟΚ έχει τις αρχές που το χαρακτήριζε μέχρι πριν από περίπου ένα μήνα, όταν είναι στο παρκέ ο Αντώνης Κόνιαρης και δεν τις έχει όταν είναι στον πάγκο; Ότι είναι αδύνατο να έχει ο Κρητικός αυτόν τον ρόλο σε σταθερή βάση ακόμη και στη διάρκεια ενός αγώνα; Φυσικά και όχι.
➡️ Υπάρχει κανείς που δεν βλέπει ότι τόσο ο Ταϊρί όσο και (κυρίως) ο Άλεν χρειάζονται την μπάλα τα χέρια τους για να βγάλουν το ταλέντο τους και σε γενικές γραμμές παίζουν με αυτό και όχι μέσα από την ομάδα; Φυσικά και όχι.
Για να μην ανοίξουμε περισσότερο τη λίστα με τα ερωτηματικά, όσοι πίστεψαν ότι ο ΠΑΟΚ ως δια μαγείας θα συνέχιζε να είναι ο ίδιος ΠΑΟΚ που βλέπαμε μέχρι τα μέσα Δεκεμβρίου, παρότι άλλαξε σημαντικά πρόσωπα της ομάδας και σε ένα βαθμό τη φιλοσοφία του, προφανώς και αρκούσε το πρώτο στραβό αποτέλεσμα για να το καταλάβουν. Αυτό όμως που έγινε χθες μετά το τέλος του αγώνα στη Μύκονο, ανήκει στη σφαίρα του ανεξήγητου.
Ο καθένας έχει το δικαίωμα της άποψης, έχει το δικαίωμα να βάλει ερωτηματικά του τύπου «γιατί δεν κρατήσαμε τον Μπράουν και πήραμε τον Μπέβερλι» ή «γιατί δεν παίζει ο Ντίμσα και παίζει ο Άλεν» όμως από την απλά «ΠΑΟΚτσήδικη γκρίνια στο πρώτο αρνητικό αποτέλεσμα» μέχρι την απόλυτη ισοπέδωση, η απόσταση τελικά αποδεικνύεται πολύ μικρή. Συγχωρέστε με -και για τον πρώτο ενικό- δεν θα πέσω σε αυτήν την παγίδα και όχι γιατί δεν βλέπω αυτά που βλέπει ο περισσότερος κόσμος. Κριτική όμως που θα αλλάζει κάθε εβδομάδα με βάση το αποτέλεσμα δεν θα τη διαβάσετε εδώ.
Δεν είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς ότι οι απαιτήσεις από όλους είναι πια μεγαλύτερες και οι ήττες όπως η χθεσινή θα μεγεθύνονται σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό από τις αντίστοιχες του πρόσφατου και σχετικά πιο μακρινού παρελθόντος. Πολύ απλά γιατί άλλα είναι πλέον τα μεγέθη και άλλα, πολύ μεγαλύτερα, θα γίνονται μέρα με την ημέρα, σεζόν με τη σεζόν. Τον ΠΑΟΚ της… Ευρωλίγκας όμως είναι αδύνατον να τον δούμε ακόμη. Διπλά με 20άρες στο κεφάλι της κάθε Μυκόνου και της κάθε Καρδίτσας δεν είναι ρεαλιστικά, γι’ αυτό καλό θα είναι να είμαστε όλοι προετοιμασμένοι και για άλλες, τέτοιες εμφανίσεις ακόμη και για ήττες όπως η χθεσινή.
Το θέμα είναι να μαθαίνουν όλοι από τα λάθη τους και να εξελίσσεται η ομάδα. Προσωπικά δεν έχω αμφιβολία ούτε για το ένα, ούτε για το άλλο. Έχεις την υπομονή να δεις αυτή την εξέλιξη; Περίμενε την, γιατί θα έρθει…
Ακολουθήστε τη σελίδα του metrosport.gr και στο google news
Μπείτε στην παρέα μας στο instagram
Κάντε like στη σελίδα μας στο facebook
Εγγραφείτε στο κανάλι του metrosport.gr και του Metropolis 95.5 στο youtube
Βρείτε μας και στο spotify
