Κάπου στα «ψιλά» διάβασα και στα… ψιθυριστά άκουσα, ότι ο Απόλλωνας των απανταχού της Γης ποντίων, συμπλήρωσε τα 100 χρόνια από την ίδρυση του. Προφανώς οι νεότερες γενιές των ποδοσφαιρόφιλων της Θεσσαλονίκης, να γνωρίζουν ελάχιστα για την ιστορία των θρυλικών «τσαμουριών» και για την εποχή που μεγαλουργούσαν, όντας ισοϋψείς και ισότιμοι, με τις κορυφαίες ομάδες της συμπρωτεύουσας.
Ναι, υπήρξαν περίοδοι που ο Απόλλωνας ανταγωνιζόταν τους τρεις «μεγάλους» (ΠΑΟΚ, Άρης, Ηρακλής), διεκδικώντας τις ίδιες διακρίσεις. Μιλάμε για τα χρόνια εκείνα που ένας γαλαξίας παικτών του πανελλήνιας προβολής και εκτίμησης, αποτελούσε τις κορυφαίες μεταγραφικές επιλογές, ιδιαίτερα των Αθηναίων και των Πειραιωτών. Αυγητίδης, Σφαιρόπουλος, Κυπριανίδης, Μεντεκίδης, Μυταριώτης, Σιαμίδης, Μαυρόπουλος, Μαλλιόγλου, Ιωαννίδης, Παρτσαλίδης, Χρυσανίδης, Ζαφειράκης, Νιφαδόπουλος (Κούλικας)…μια σειρά ταλαντούχων που έχουν στην κορυφή τους τον θρυλικό «Αβραμάκο», του οποίου το διπλό εναέριο άλμα, ήταν πανομοιότυπο με το αντίστοιχο του μεγάλου Γκάλη. Σπουδαίοι παραγοντες: Καρατζάς, Πιστοφίδης, Ανδρεάδης, Αϊβαζίδης, οι οποίοι παρέδωσαν την σκυτάλη στους νεότερους όπως ο Χάρρυ Κλυνν και ο Λαζαρίδης.
Είναι αλήθεια πως έχω αφήσει έξω από αυτόν τον κύκλο των ονομάτων αρκετούς παράγοντες και αθλητές άθελα μου. Υπήρξαν και οι άριστοι αφηγητές των ιστορικών επιτευγμάτων των «τσαμουριών», οι δημοσιογράφοι Σταύρος Μπαλτίδης και Γιώργος Βιβιλάκης. Είχα την τύχη και την ευκαιρία να συνοδεύσω αποστολές του Απόλλωνα εκείνα τα χρόνια εκτός έδρας. Μου μένει αξέχαστη αυτή στην πιο σκληρή έδρα, με τους λεγόμενους «Πασάδες του Αιγαίου». Ομάδα του περιβόητου Μπέλα, η οποία αποτελούσε τον φόβο και τον τρόμο των αντιπάλων της. Ο χαρακτηρισμός «φονιάδες» είχε επικρατήσει, εξαιτίας του απαράδεκτου, σκληρού και αντιαθλητικού τρόπου με τον οποίο αντιμετώπιζαν τους αντιπάλους τους. Θυμάμαι τις «συμβουλές» που έδιναν στους παίκτες του Απόλλωνα, όσοι έζησαν τον εφιάλτη της συγκεκριμένης έδρας. Συμμαζεμένοι και σχεδόν φοβισμένοι, όλοι μας βρεθήκαμε στο «κλουβί με τα λιοντάρια», προϊδεασμένοι για το πρόκειται να συμβεί. Όμως οι δυσοίωνες προβλέψεις και πιθανολογήσεις τινάχτηκαν στον αέρα! Κι αυτό γιατί είχαν απλά διαφορετική γνώμη οι Πόντιοι μαχητές, οι οποίοι ποδοπάτησαν τους «άγριους Πασάδες», τσαλακώνοντας τον τσαμπουκά τους και υποχρεώνοντας μάλιστα τα ΜΜΕ, να προβάλουν σαν κατόρθωμα αυτό που πέτυχαν οι Καλαμαριώτες Πόντιοι. Δυστυχώς εκείνα τα ηρωικά χρόνια έχουν περάσει και έχουν παρκάρει επί μονίμου βάσεως στον όρχο της λήθης. Τα όσα «ακολούθησαν» και οδήγησαν τον Απόλλωνα των απανταχού της Γης Ποντίων, πλήγωσαν και απογοήτευσαν. Οι μνήμες ωστόσο από την εποχή που τα «τσαμουρια» μεγαλουργούσαν, μένουν ζωντανές και όρθιες. Σπουδαία κληρονομιά και μεγάλη παρακαταθήκη.
Κλείνω το σημερινό μου σημείωμα, με τις ολόθερμες ευχές μου για τα 100 χρόνια, αλλά και με την ελπίδα ότι ο Απόλλωνας θα ορθοποδήσει και θα ξαναβρεί το αγωνιστικό ανάστημα των «τσαμουριών», της χρυσής Καλαμαριώτικης εποχής.
Ακολουθήστε τη σελίδα του metrosport.gr και στο google news
Μπείτε στην παρέα μας στο instagram
Κάντε like στη σελίδα μας στο facebook
Εγγραφείτε στο κανάλι του metrosport.gr και του Metropolis 95.5 στο youtube
Βρείτε μας και στο spotify
