Τι ψάχνεις;

Οι ινδικοί βαλλιστικοί πύραυλοι και η στρατηγική τους σημασία για την Ελλάδα

A generic square placeholder image with rounded corners in a figure.

Η Ινδία συγκαταλέγεται στις λίγες χώρες που διαθέτουν πλήρες και αυτάρκες βαλλιστικό πυραυλικό πρόγραμμα, καλύπτοντας όλο το φάσμα: από τακτικούς πυραύλους μικρού βεληνεκούς έως διηπειρωτικούς και υποβρυχίως εκτοξευόμενους. Το πρόγραμμα αναπτύχθηκε κυρίως από τον Defence Research and Development Organisation (DRDO), με θεμέλιο το Integrated Guided Missile Development Program της δεκαετίας του 1980, με στόχο την τεχνολογική αυτονομία και την αξιόπιστη αποτροπή έναντι περιφερειακών απειλών.

Η ινδική στρατηγική βασίζεται στο δόγμα «No First Use», δίνοντας έμφαση στην ικανότητα ανταπόδοσης, την επιβιωσιμότητα και την αξιοπιστία των συστημάτων.

1. Τακτικοί βαλλιστικοί πύραυλοι

Οικογένεια Prithvi

Πρώτη γενιά ινδικών βαλλιστικών πυραύλων (σε υπηρεσία από το 1994).

Εμβέλεια: 150–600 χλμ.

Ωφέλιμο φορτίο: 500–1.000 κιλά

Καθοδήγηση: INS

Εκδόσεις με συμβατικές ή πυρηνικές κεφαλές

Μειονέκτημα: υγρό καύσιμο (αυξημένος χρόνος προετοιμασίας)

Pralay

Ο νεότερος τακτικός πύραυλος (σε παραγωγή από το 2022).

Στερεού καυσίμου, δύο σταδίων

Εμβέλεια έως 500 χλμ.