Το τοπικό ντέρμπι σε ότι αφορά τους πρωταθλητές, μπήκε στην άκρη με τις όποιες θετικές εντυπώσεις άφησε, αλλά και την απογοήτευση ότι «δεν ήρθε» και το πολυπόθητο τρίποντο. Περιθώρια χρόνου για περαιτέρω διευκρινήσεις και «σχετικές αναλύσεις» δεν υπάρχουν. Αυτή τη στιγμή εκείνο που προβάλλει μονοδιάστατα και επιτακτικά, είναι μια απόλυτα συνειδητοποιημένη «στροφή» στον αγώνα της Πέμπτης. Η αναμέτρηση με την πρωτοπόρο της Τσεχιας μπορεί να χαρακτηριστεί σαν ένας «ευρωπαϊκός τελικός» για τον Λουτσέσκου και τους παίκτες του. Όπως επίσης και η τελευταία ευκαιρία, για την προοπτική να διατηρηθούν οι όποιες ελπίδες υπάρχουν για την εκτός των συνόρων διάκριση.
Είναι αλήθεια ότι η περιρέουσα επικαιρότητα και ατμόσφαιρα των ημερών, πέρα από το ενδιαφέρον για τις ανακατατάξεις που είχαμε στο εθνικό μας πρωτάθλημα (απομάκρυνση Ολυμπιακού, θέμα Αλμέιδα), συμπεριλαμβάνουν… τις τρέχουσες εξελίξεις στο μεταγραφικό μέτωπο. Θα μπορούσε να υποστηρίξει κανείς ότι ο ΠΑΟΚ είναι ίσως πρώτος στη λίστα εκείνων των ομάδων, που επιβάλλεται να κινηθεί άμεσα και με την ανάλογη σοβαρότητα, προκειμένου να «προλάβει το τρένο» των διορθωτικών κινήσεων. Η απόλυτη ανάγκη της ενίσχυσης του ισχνού και αποδυναμωμένου ρόστερ που διαθέτει, χωρίς υπερβολή προκαλεί πραγματικό δέος. Το «πρόβλημα» είναι πολύ μεγάλο και ως εκ τούτου τα διακινούμενα σενάρια από φίλα προσκείμενα προς την διοίκηση Μέσα, για μια έως δύο κινήσεις, προκαλούν ανησυχία και μεγάλο προβληματισμό. Εικάζεται ότι αυτή την φορά ο Λουτσέσκου θα προχωρήσει (με τη σύμφωνη γνώμη βέβαια και του μεγαλομετόχου) σε μια ενίσχυση ανάλογη των μεγάλων κενών που υπάρχουν και των αντίστοιχων υποχρεώσεων της ομάδας στο ελληνικό πρωτάθλημα και στις ευρωπαϊκές προοπτικές, εφόσον υπάρξουν μετά από την αναμέτρηση με τη Σλάβια Πράγας. Το χρονικό διάστημα μέχρι την Πέμπτη το βράδυ, θα ήταν ευχής έργο να αφιερωθεί στην όσο καλύτερη γίνεται προετοιμασία της ομάδας. Τα ερωτηματικά που πιθανότατα να υπάρχουν για το αν οι υπεύθυνοι κινήθηκαν αυτή την φορά όπως το επιβάλλουν οι περιστάσεις στις μεταγραφές, αφήνουν στο περιθώριο και την άποψη πως τα παθήματα έχουν γίνει μαθήματα.
Δυο κουβέντες και για την τελευταία αγωνιστική η οποία εκτός από τον «κερδισμένο» Ολυμπιακό, έφερε στο προσκήνιο ένα «θέμα» λίγο – πολύ αναμενόμενο. Αναφερόμαστε στην «ιστορία» με τον Αλμέιδα, για την οποία η υφέρπουσα φημολογία είχε φροντίσει να μην υπάρξουν εκπλήξεις. Τουλάχιστον σε όσους γνωρίζουν καλά όχι μόνο αυτά που αφορούν την Ένωση (θετικά ή αρνητικά), αλλά γενικά το ελληνικό ποδόσφαιρο. Ο Αργεντίνος κόουτς όπως αποδείχθηκε ετοίμαζε εδώ και καιρό την «απόδραση» του, έχοντας προφανώς εξασφαλίσει και το επόμενο συμβόλαιο του με άλλον σύλλογο εκτός ελληνικής επικράτειας. Μένει μία απειροελάχιστη ελπίδα και εκκρεμότητα «να τα βρει» με τον «Σούπερ Μάριο» και να φύγει σαν κύριος. Δεν είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε αν το διαζύγιο θα είναι συναινετικό. Εκείνο που γνωρίζουμε όμως είναι ότι και ο Μάριος εδώ και λίγο καιρό «ψαχνόταν» με το θέμα, εξωθούμενος από τον ξάδερφο του και τον περίγυρο του (Τζιμπούρ και Σία) ο οποίος κινούνταν στα κρυφά, «σκάβοντας τον λάκκο» του Αργεντίνου. Η αλλαγή κόουτς από μια ομάδα που είναι μέσα στις διεκδικήτριες του τίτλου, ασφαλώς είναι ένα σημαντικό γεγονός. Το αν και πως θα επηρεάσει τις εξελίξεις, είναι κάτι που δύσκολα μπορεί να προβλεφθεί. Σίγουρα σε βάθος χρόνου θα έχουμε τα πρώτα αποτελέσματα…
