Δυστυχώς δεν «ξεκίνησε» με «το δεξί», όπως όλοι περίμεναν, τα πλέι οφ ο Δικέφαλος. Χάνοντας μια πολύ καλή ευκαιρία να βρεθεί πλασαρισμένος στην 2η θέση, διατηρώντας μια απόσταση αναπνοής από την πρωτοπόρο ΑΕΚ. Με την οποία θα «λογαριαζόταν» έτσι κι αλλιώς στο επόμενο παιχνίδι, κάτω από διαφορετικές συνθήκες (αγωνιστικές και ψυχολογικές).
Ο ΠΑΟΚ παρουσιάστηκε ανέλπιστα μακριά από τον καλό εαυτό του (κατώτερος δηλαδή της περίστασης), απογοητεύοντας, όχι τόσο με το ισόπαλο αποτέλεσμα, όσο με την εικόνα που παρουσίασε. Έτσι, έδωσε το δικαίωμα στον αντίπαλο του, τον οποίο οι πάντες είχαν ξεγραμμένο, να περάσει από μια έδρα πραγματικό διαχρονικό εφιάλτη, τόσο άνετα και δίχως να υποστεί το καθιερωμένο αγωνιστικό του «τσαλάκωμα».
Ο χθεσινός ΠΑΟΚ έμοιαζε «βραχυκυκλωμένος», αποδεικνύοντας πως λογάριασε λάθος τον αντίπαλο του, όσο και τη σιγουριά πως είναι σε θέση να «στοκάρει» επί μονίμου βάσεως, όλα τα κενά που παρουσιάζει το αβαθές και όχι και τόσο ποιοτικό ρόστερ που διαθέτει. Χθες λοιπόν φάνηκε και αποδείχθηκε λάθος η άποψη που ανοήτως καλλιεργήθηκε και διακινήθηκε, προκειμένου να αιτιολογηθεί η απαράδεκτη συμπεριφορά της μεταγραφικής απουσίας και ενίσχυσης της ομάδας, με τους καθ ύλην αρμόδιους και τους αβανταδόρους σιτιζόμενους της ενημέρωσης, να επαίρονται ότι δεν υπάρχει ανάγκη για καμία ενίσχυση, από τη στιγμή που υπάρχει το πλάνο να προωθούνται οι «πιτσιρικάδες». Κι επιπρόσθετα να έχουν σημαία το μότο: «Ουδείς αναντικατάστατος». Εδώ βέβαια ο ΠΑΟΚτσης θα τους βάλει ένα και μόνο ερώτημα: Αλήθεια υπάρχει αντάξιος αντικαταστάτης του Ζίβκοβιτς και δεν τον γνωρίζουμε; Ή και κάποιων άλλων ακόμη σημαντικών παικτών;
Ναι να δίνονται οι ευκαιρίες στους «μικρούς». Όμως όταν διεκδικείς τίτλους εντός και εκτός συνόρων, δεν αντέχεις στον ανταγωνισμό. Τη στιγμή που οι ανταγωνιστές σου βάζουν βαθιά το χέρι στην τσέπη και παίρνουν παικταράδες από το πάνω ράφι, όπως έκανε ο Ενωσίτης πρόεδρος Ηλιόπουλος (στη θέση του σέντερ φορ και μόνο, έχει δύο πρωτοκλασάτους και υψηλού επιπέδου παίκτες). Είναι αλήθεια πως στους πολλούς και σοβαρούς τραυματισμούς υπέφερε η ομάδα. Σε μια σειρά αγώνων ο κόουτς έλυνε γρίφους με rotation επικίνδυνα. Κι αυτό γιατί ο πάγκος του ήταν σχεδόν μισοάδειος. Χθες έλειπαν ο Ζίβκοβιτς, ο Μεϊτέ και ο Κένι και ο Γιακουμάκης αναγκαστικά χρησιμοποιήθηκε. Όχι βέβαια σαν βασικός, μετά από μακρόχρονη απουσία και σοβαρό τραυματισμό. Η «επιστροφή» του… Σάστρε λέει πολλά! Αυτή τη στιγμή όμως δεν είναι της ώρας να μπούμε σε λεπτομέρειες. Επίσης φάνηκε για μια ακόμη φορά ότι δεν έχει χημεία το δίδυμο Οζντόεφ – Ζαφείρη. Ο Ραζβάν έκανε αυτό που μπορούσε. Οι όποιες ποιοτικές αλλαγές που έχει είναι ελάχιστες.
Στο χθεσινό παιχνίδι οι γηπεδούχοι έμοιαζαν μπερδεμένοι και βραχυκυκλωμένοι. Τους έλειπε το νεύρο, ο συντονισμός, αλλά και μέχρις ενός σημείου και το πάθος! Αν δεν υπήρχαν ο Κωνσταντέλιας και ο Τάισον, θα έλεγε κανείς πως όλα τα υπόλοιπα ήταν πράγματα που δεν μπορούσαν να έχουν σχέση με μια σοβαρή ομάδα που διεκδικεί το νταμπλ. Ήταν πολύ κακός ο ΠΑΟΚ, σε ένα παιχνίδι πολύ σημαντικό. Όπως είναι και το επόμενο. Τι θα μπορούσε να αλλάξει μέχρι την στιγμή που θα παίξει στην «Alwyn Arena»; Ίσως λίγα πράγματα. Ένα εξ αυτών η επιστροφή των αναντικατάστατων για την ποδοσφαιρική λογική (και όχι για τα διακινούμενα σενάρια) Μεϊτέ, Ζίβκοβιτς και Κένι. Η διαιτησία περίεργη. Μια συμπάθεια προς τους φιλοξενούμενους υπήρξε. Από εκεί και πέρα οι κατόπιν εορτής ανακοινώσεις, κάτι που δεν το συνήθιζαν ως τώρα οι διοικούντες στην ΠΑΕ και η επίθεση εναντίον του Λανουά …εξέπληξαν.
Ακολουθήστε τη σελίδα του metrosport.gr και στο google news
Μπείτε στην παρέα μας στο instagram
Κάντε like στη σελίδα μας στο facebook
Εγγραφείτε στο κανάλι του metrosport.gr και του Metropolis 95.5 στο youtube
Μαζί και στο spotify
