Σαφές μήνυμα σε όσους επικρίνουν και αφήνουν υπονοούμενα σχετικά με τις συνθήκες του τραγικού δυστυχήματος στην Τιμισοάρα της Ρουμανίας έστειλε με ανάρτηση του ο Πατέρας Λίβυος.
Ο ιερέας, Θεολόγος αλλά και συγγραφέας έγραψε: «Μην κουνάτε το δάχτυλο στους νεκρούς, γιατί θα σας δικάσει η ζωή…»
Άραγε δεν έφταναν τα νιάτα τους για να μας πονέσουν. Δεν έφτανε η βία του δυστυχήματος, τα διαμελισμένα κορμιά στην άσφαλτο, το αίμα που ακόμη δεν πρόλαβε να στεγνώσει.; Έπρεπε να τους σκοτώσουμε ξανά, αυτή τη φορά με την "ηθική καθαρότητα" μας, με τα σχόλια, με τα «καλά να πάθουν», με τα δικαστήρια των αναμάρτητων;
Από τη μια οι τέλειοι. Από την άλλη οι αμαρτωλοί. Από εδώ οι σωστοί κι από εκεί όσοι «άξιζαν» το τέλος τους. Λες και γεννήθηκε άνθρωπος χωρίς λάθος. Λες και μεγάλωσε ψυχή χωρίς πτώση. Λες και εσείς ζήσατε μια ζωή που δεν σας σκέπασε ο Θεός αμέτρητες φορές.
Αλήθεια, αν σε κάθε σας αστοχία περνούσε δίπλα ο θάνατος, πόσοι θα ήσασταν σήμερα εδώ να μιλάτε με τόση βεβαιότητα και να δικάζεται τις αστοχίες των άλλων;
Πού τη βρίσκουμε τόση υποκρισία;
Πού τη βρίσκουμε τόση κακία μασκαρεμένη με αρετή;
Πού τη βρίσκουμε τόση αδικία ντυμένη με το ψέμα της «δικαιοσύνης»;
Πού τη βρίσκουμε τόση δήθεν καθαρότητα μέσα στο δικό μας σκοτάδι;
Κανείς δεν δικαιολογεί το λάθος. Κανείς δεν αγιοποιεί την ανευθυνότητα, αν αυτή αποδειχθεί. Η αλήθεια θα φανερωθεί και οι ευθύνες θα αποδοθούν. Αλλά όχι πάνω σε φέρετρα. Όχι την ώρα που οικογένειες θάβουν τα παιδιά τους. Όχι την ώρα που ένας λαός πονά.
Τώρα είναι η ώρα του θρήνου. Της σιωπής. Της προσευχής. Τώρα είναι η ώρα να εναποθέσουμε τα σώματα στη γη και τις ψυχές στο έλεος του Θεού, όχι στην οργή των σχολίων.
Μην γινόμαστε απάνθρωποι. Μην χάσουμε αυτό που μας κρατά ανθρώπους: την καρδιά που ξέρει να πονά.
Μην κουνάμε το δάχτυλο στους νεκρούς γιατί θα μας δικάσει η ζωή….
