Πού το έχουμε χάσει; Πού είμαστε εμείς και πού είναι τα παιδιά μας; Τι κάνουμε λάθος; Κάνουμε τίποτε σωστά; Σχεδόν κάθε μέρα μαθαίνουμε από το αστυνομικό ρεπορτάζ για τη βία με την οποία πορεύονται τα νέα παιδιά μας. Είτε τη διοχετεύουν, είτε είναι αποδέκτες της, τα παιδιά μας έχουν εξοικειωθεί με τη βία. Λύνουν τις διαφορές τους έτσι, διεκδικούν, επιβιώνουν.
Πώς μπορεί να γίνεται αυτό; Τι έχει πάει στραβά; Ήταν πάντα έτσι και απλά τώρα, με τα σύγχρονα μέσα πληροφόρησης, δημοσιοποιούνται τα περιστατικά περισσότερο;
Τι θα μπορούσε να γίνει; Οικογένεια, σχολείο, φορείς δημόσιοι και μη, η κοινωνία, τι μπορούν να κάνουν;
Είναι περιττό να περιγράψει κανείς τι νιώθει, βλέποντας τα καθημερινά περιστατικά βίας μεταξύ ανηλίκων. Πώς μπορείς να μιλήσεις για τραγωδίες που εκτυλίσσονται δίπλα μας, τόσο κοντά μας, με ποιες λέξεις που να είναι κατάλληλες;
Τα παιδιά αυτά δεν φύτρωσαν. Από κάπου προέρχονται. Και αν το περιβάλλον που προέρχονται ήταν ακατάλληλο, που είναι η Πολιτεία να παρέμβει; Να βοηθήσει; Πού είμαστε εμείς; Οι γείτονες, οι φίλοι;
Σίγουρα τα παιδιά, γιατί για παιδιά πρόκειται, δε φταίνε. Φταίμε όλοι εμείς, ο καθένας με τον ρόλο του, που δεν είμαστε κοντά τους.
Τα παιδιά που ασκούν βία και τα παιδιά που δέχονται τη βία δεν ήρθαν από άλλο πλανήτη. Ζουν δίπλα μας, είναι παιδιά γνωστών μας, φίλων μας, είναι συμμαθητές με τα δικά μας παιδιά, ενίοτε είναι τα ίδια μας τα παιδιά.
Τα παιδιά είναι εκ φύσεως θύματα, ακόμη και όταν γίνουν θύτες, γιατί είναι ακόμη αδύναμα. Ακόμη αναπτύσσονται, μαθαίνουν να στέκονται, να μιλούν, να εκφράζονται. Τα παιδιά μας θα έπρεπε να νιώθουν ασφαλή, να πηγαίνουν σχολείο με χαρά για μάθηση, να τους παρέχουμε τα απαραίτητα για να πορευτούν στη συνέχεια στη ζωή.
Και τι μπορείς να κάνεις λοιπόν; Σίγουρα μπορείς να παρέμβεις. Να βοηθήσεις, να απευθυνθείς σε ειδικούς να βοηθήσουν, να συνδράμεις. Να οργανώσεις δράσεις. Να σταθείς δίπλα.
Τα παιδιά μας, μας θέλουν δίπλα τους, όχι απέναντι. Δίπλα τους και ας κάνουμε και λάθη.
Κυρίως επιβάλλεται να έχουμε τα μάτια μας ανοιχτά. Όταν βλέπεις ένα παιδί να υποφέρει είτε έτσι είτε αλλιώς, δεν μπορείς να στρέφεις το βλέμμα αλλού και «να μην ανακατευτείς». Γιατί, πολλές φορές, αν δεν το κάνεις εσύ, δε θα το κάνει κανένας άλλος. Και αν όλοι μας ενδιαφερθούμε λίγο περισσότερο, ίσως να προλάβουμε κάτι από το αυριανό αστυνομικό δελτίο.
Ακολουθήστε τη σελίδα του metrosport.gr και στο google news
Μπείτε στην παρέα μας στο instagram
Κάντε like στη σελίδα μας στο facebook
Εγγραφείτε στο κανάλι του metrosport.gr και του Metropolis 95.5 στο youtube
Μαζί και στο spotify
